HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, Jubilee Mass and Declaration of Our Lady of Penafrancia Parish as Archdiocesan Shrine, May 14, 2022, 10 a.m.

Reverend Father Carmelo Arada, ang áting minamahál na shrine rector at kura paroko; mga kapatíd kong pári; mga dyákono, seminarísta, mga mádre at relihiyóso; mga ginigíliw kong kapatíd kay Kristo.

Nagpápasalámat táyo sa Diyos sapagkát ang maliít ngunit marikít na simbáhang itó ay itinaás ngayón sa karangálan ng isáng dambánang santwáryo díto sa áting arkidyósesís.  At, sa loób ng isáng taón, ay natamása nátin ang indulhénsya at bendisyón na ipinagkáloób ni Papa Francisco pára sa okasyón ng hubiléyo ng áting parókya.  Ibig sabihin, pinatátatág niya táyo sa pananámpalatáya, at nakíkibuklód sya sa áting lahát ngayón.  Kiníkilála nya ang mahába at mayámang kasaysáyan, gayundin ang malálim at marubdób na pagdédebosyón nátin, sa Mahál na Bírhen ng Peñafrancia díto sa Páco.  At inúudyukán nya táyo na akáyin ang marámi pang táo úpang lumápit sa Panginóon at maranásan ang dakíla nyang págmamahál.

Mga kapatíd, ang salitáng “dambána” o “santuario” ay hángò sa salitáng Latín na “sanctuarium” na ang íbig sabíhin ay “lundúyan ng kabanálan” o “tahánan ng mga banál”.  Samakátuwíd, ang pagíging dambánang santuario ay hindí lámang tungkól sa magagárang dekorasyón o mga en-grándeng  selebrasyón.  Higít sa mga itó, ang dambánang santuario ay dápat, katúlad ni Maria, magíng konkrétong tandâ ng kabanálan ng Diyos.  Sa mga pagbása ngayón, may tatlong mapupúlot na áral tungkól sa kabanálan: kagalákan, katapátan, at pagkalínga.

Isáng tandâ ng kabanálan ang kagalákan.  Sa únang pagbása, inudyukán ni Propeta Sofonías ang Síon at ang Israél: “Sumigáw ka nang masayá…  Umáwit kang masiglá… sapagkát kapíling mo ang Panginoón!”  As we conclude our parish Jubilee today, I also exhort you: be a jubilee people; be pilgrims of jubilation and joy!  Magalák kayó, mga kapatíd kay Ináng María, sapagkát kapíling nátin ang Panginoóng Dyos.

Úpang magalák si Maria, hindí nya na hinintáy pa na magíng ókey ang lahát, o magíng perpékto ang mundó?  May mga probléma pa rín, méron pa ríng gútom at hírap, méron pa ring dahás at inhustísya.  Mapápasláng ang mga inosénteng sanggól, tatákas ang Banál na Mag-ának patúngong Ehípto, mawáwaglít ang binatílyong Hesus sa témplo, at pagláon ay mapapáko sya sa krus.  Sa kabilá ng mga hápis na itó, nagawá ni Maria na umáwit ng masayáng Magnificat.  Mabábaw ba ang kaligayáhan ni Maria?  Hindî, malálim ang kagalákan nya.  Dáhil ang kagalákan ni María ay hindí nakadepénde sa péra, reputasyón, o seguridád; sa halíp, nagalák ang kanyáng espíritú sa Diyos na tagapágligtás.  Nagágalák si María dáhil alám nyang kapíling nátin ang Panginóon.  Alám nyang kumikílos ang Diyos sa istórya ng búhay nya, sa kasaysáyan ng Israel, sa galáw at íkot ng mundó.

Káya rin ba náting magalák sa tiyák na pagmámahál ng Diyos, o isinasálig pa rin nátin ang sayá ng púso nátin sa mga lumilípas na bágay ng mundó?  Ang túnay na kagalákan ay tandâ ng kabanálan.

Ang ikalawang tandâ ng kabanálan ay katapátan.  Sa ikalawáng pagbása, hinímok ni San Pablo ang mga taga-Róma na “manatíling tapát sa kabutihan” at hwag magpadalá sa kasamaán.  Sa panahón ngayón, madalíng mahúlog sa tuksó ng kasalánan.  Mahírap magíng totoó kung mas malakí ang kíta sa panlolóko.  Mahírap magíng tapát kung dinadáya ka namán nilá.  Mahírap ipaglában ang mga táong hindí ka namán pináglalában.  Mahírap kumápit sa prinsípyo kung walá namáng prinsípyo ang ibá, at nakákalusót pa silá.  Mahírap magpakabaít kung mas masaráp ang masamá.

Sa kabilá ng mga hámon sa búhay, nanatíling tapát si Maria.  Káhit may bantâ sa kanyáng búhay, kinalínga nya si Hesus.  Káhit maláyo at mahírap ang byáhe, naglakbáy sya papuntá kay Elisabet.  Káhit lubhang masakit ang pighati, nanatíli sya sa paanan ng krus ni Hesus, nang hindí nagpápadalá sa tákot at lungkót, o gálit at paít.  Ginawá nya itó hindí dáhil may gantimpálang dáratíng, kundí dáhil iyón ang marápat at matuwíd, angkóp at nakagágalíng.

Pípilíin din ba náting manatíling matapát sa katotohánan at kabutíhan ng Dyos, o magpápadalá na lámang táyo sa mga ipinápaúso o iginígiít ng mundó.  Ang matíbay na katapátan ay tandâ ng kabanálan.

At ang ikatlong tandâ ng kabanálan ay pagkalínga sa kápwa.  Nariníg nátin sa Ebanghélyo ang pagdálaw ni Maria sa pínsan nyang si Elisabet úpang kalingáin sya sa gitná ng masélan nyang págbubúntis.

Higít tatlóng daáng taón na ang lumípas, dumálaw din sa átin díto ang imáhen ng Mahál na Birhen ng Peñafrancia.  Si Maria na mulá sa muntíng báyan ng Nazaret ay dumálaw at nanáhan díto sa muntíng báyan ng Páco.  O, kay rámi na ngang mga kwénto ng pagkalínga ni Ináng Maria sa mga anák nyang dumadálaw at nagdarásal sa muntíng dambánang ító, sa muntíng santwáryong itó.  Mahál na mahál táyo ni Maria, at hindí nya táyo pinabábayáang mawálay sa magíliw at maínit na yákap ng pagkalínga nya.

Kaya namán, kalingáin din nátin ang isá’t isá.  Sa santwaryong itó, paglíngkuran nátin ang mga táong nilálayuán o pinagtátabúyan, ang mga táong napag-íiwanán sa mabilís na takbó ng mundó, ang mga táong lubhang nangángailángan ng áwa ng Diyos.  Ang maínit na pagkalínga ay tandâ ng kabanálan.

Mga kapatíd, sa bagong dambánang itó, sa bagong santwaryong itó, manaíg nawá ang kabanálan.  Sa santwaryong itó, pag-alábin nátin ang áting kagalákan, pagtibáyin nátin ang áting katapátan, at paígtingín nátin ang áting pagkalínga, úpang pagharían táyo ng kabanálan ng Diyos.

O Mahál na Birhen ng Peñafrancia, Inang Mahal ng mga Dukha, ipanalángin mo kamí.  Ámen. (Photo by Benedict Canapi/SOCOM-Quiapo Church)

 

Leave a reply