Homily – January 16, 2021

Homily delivered by Most Rev. Broderick S. Pabillo, Apostolic Administrator of Manila during Mass to celebrate the Feast of Sto. Niño at Sto. Niño de Pandacan Parish on January 16, 2021.

Isang katangian ng mga Kristiyanong Katolikong Pilipino ay ang pagiging Marian. Malapit tayo sa Mahal na Ina. Marami tayong mga piyesta at mga dasal na malakas ang Marian character tulad ng pagrororsaryo natin. Talagang tayo ay Pueblo Amante de Maria. Pero isa pang katangian ng ating Filipino Christianity ay ang ating pagiging Christocentric – nakasentro tayo kay Hesus at tayo kay Hesus kaya ang malalaking kapistahan natin ay Pasko, Mahal na Araw, Poong Nazareno, Sto. Niño. Malakas din ang ating debosyon sa Sacred Heart of Jesus, sa Divine Mercy. Ito ang dahilan bakit malalim at nakaugat sa atin ang debosyon sa Sto. Niño na walang iba kundi ang batang si Hesus.

Ganun kalaganap ang debosyong ito sa kapuluan natin  kay Niño Hesus na binigyan tayo ng pahintulot ng Roma na sa buong bansa maipagdiwang natin ang kapistahan ng Sto. Niño tuwing ikatlong Linggo ng buwan Enero tulad ngayon.

Kaya kahit na sa lahat ng parokya, kahit na sa mga barangay chapels natin ay meron pong kapistahan ng Sto. Niño. Kaya bukas, ngayong gabi, bukas sa pagsisimba natin pinaparangalan natin siya. Hindi na kailangan na pumunta tayo sa Cebu, pumunta tayo sa Pandacan, pumunta tayo sa Tondo, kahit na sa mga lahat ng simbahan, doon po pinararangalan natin ang Niño Hesus.

Malalim ang ating debosyon sa Sto. Niño dahil sa mahigpit ang kaugnayan ng Sto. Niño sa kasaysayan ng ating pagiging Kristiyano sa Pilipinas. Ngayong taon ipinagdiriwang natin ang ika-limaang daang taon ng pagdating ng pananampalataya sa ating kapuluan. At ang larawan ng Sto. Niño ay ang sagisag nito. Ito ay ibinigay ni Ferdinand Magellan kay Reyna Juana noong siya ay binyagan noong March 14, 1521.

Isang pang dahilan ay ang ating katangian bilang mga Pilipino, malambot ang ating puso sa mga bata kaya madali tayong maka-identify kay Hesus na isang bata. Madali nating hayaan ang Niño Hesus na maghari sa atin. At iyan ang raniwang larawan ng Sto. Niño lalung lalo na ng Pandacan, isang batang hari may korona siya, may dalang setro sa Kanyang kamay, hawak ang mundo sa isang kamay at malahari ang Kanyang damit. Tulad ng narinig natin mula kay propeta Isaias, ibinigay sa atin ang isang bata na maghahari sa atin. Isang paghaharing magdadala ng katarungan at kapayapaan ngunit hindi sa pamamagitan ng lakas o dahas o sandata kundi sa mapayapang pamamaraan. Gusto natin na maghari sa atin ang Hesus na Sto. Niño.

Sa ating pagiging Kristiyano na sinasagisag ng Sto. Niño ay hindi lang basta basta nangyari ito sa atin. Ito ay ayon sa plano ng Diyos. Bago pa nilikha ng Diyos ang mundo, itinakda na niya na tayo ay maging mga banal sa pamamagitan ni Hesus, na tayo ay pinili ng Diyos na magiging anak Niya. Ang pagiging Kristiyano natin ay naaayon sa balak ng Diyos bago pa likhain ang mundo. Kaya ipinasasalamat natin ito sa Diyos. Talagang malaking biyaya ng Diyos ang pananampalatayang pinanghahawakan natin. Hindi basta basta itong nangyari. Hindi lang ito by chance, ito’y nasa plano ng Diyos. Kaya iwinaski na natin ang mga Kastila 120 years ago pero mahigpit pa rin na isinasabuhay natin an gating pagka-Kristiyanong pananampalataya na ginamit ng Diyos ang mga Kastila upang dalhin sa atin.

We are truly gifted with a Christian faith and as our slogan goes this year, “We are gifted to give.” Ang pananampalatayang ibinigay sa atin ay dapat maibahagi din natin sa iba. Ito rin ay ang hamon ng Sto. Niño ngayong Year of Missio Ad Gentes. Pagkaraan ng limang daang taon, panahn ng palaganapin natin ang mabuting balita sa ibang mga bansa, sa ibang mga tao na hindi pa nakakakilala kay Kristo.

Isa pang dahilan bakit malapit sa puso natin ang Sto. Niño kasi ang sanggol na si Hesus ay kumakatawan sa lahat ng mga bata na malapit sa puso ni Hesus.

Naguguluhan ang mga alagad ni Hesus sa mga magulang na dinadala nila ang kanilang mga anak kay Hesus. Itinataboy ito ng mga alagad. Dakilang tao yata si Hesus. Busy siya sa mga importanteng bagay. Ang akala nila ay wala siyang panahon sa mga bata. Pinagalitan sila ni Hesus. Mali ang akala nila. “Let the children come to me. Do not prevent them to such as this belong the kingdom of God.” May karapatan din sila sa kaharian ng Diyos at hindi lang, sila pa ang ginawa ni Hesus na halimbawa paano tanggapin ang paghahari ng Diyos – tanggapin ng may tiwala, ng may kababaang loob, ng may pag-asa, ng may pananalig – mga katangian ng mga bata. Kung wala tayong mga ganitong katangian, hindi tayo makakapasok sa kaharian ng Diyos.

Ang ating debosyon sa Poong Sto. Niño ay dahil sa ating karanasan na ang pagsusumamo natin sa Kanya ay madaling pakinggan. Mabait ang sanggol na si Hesus. Malambot ang puso niya sa ating mga pangangailangan. Pero ang debosyon ay hindi lang nagpapakita sa pamamagitan ng dasal o pagsisimba. Ito’y napapakita rin natins a iba pang paraan.

Una, sa pagpapahalaga at paggalang natin sa mga bata. Totoong mapag-alaga tayo sa ating mga anak, sa ating mga pamangkin, sa ating mga apo. Pero baka pabaya tayo sa ibang mga bata. Sa ating bansa, maraming mga bata ay biktima ng violence, ng human trafficking, ng sexual abuse, ng cyber sex. Pati nga sa simabahan nangyayari ang pag-aabuso sa mga bata. Kaya malaking eskandalo ito. Ang pedopilya sa simbahan at ito’y lubha nating pinagsisisishan at binabago. Pero mas malaki ang sexual abuse na nangyayari sa loob ng mga pamilya mismo lalung lalo na ngayon panahon ng pandemya. Kaya lalung lalo na we should all be vigilant to prevent this. Kung talagang tayo ay deboto ng Sto. Niño, dapat nagkakaisa tayo na labanan ang pagsasamantala sa mga bata.

Pangalawa, gusto natin ma maging ligtas ang mga bata sa coronavirus. Pero ngayong pandemya, pinipigalan lang natin ang mga bata na huwag lumabas, huwag pumunta sa mall, huwag magsimba, huwag mamamsyal, huwag, huwag, huwag. Pero ano naman ang mga programang ibinibigay natin upang tulungang maging masaya naman sila. Hindi sapat na basta ikulong sila sa bahay lalo na kung ang mga bahay ay maliliit tulad ng mga karaniwang bahay natin. Kailangan tayong magbigay ng extra time na sila’y turuan, na sila ay laruin, na sila’y kuwentuhana t isama sa ating mga panalangin. We need to create programs for children during this pandemic. Maaaring yan ay panawagan ng Sto. Niño sa atin.

Pangatlo, ngayong taon ng pagmimisyon, missio ad gentes, alam ba ninyo na ang mga bata ay maaari ring maging mga misyonero. Mayroon tayong Holy Childhood Association na tinawag na Sancta Infantia na tinatag sa France noong 1843, matagal na, one hundred fifty years ago. Ito ay asosasyon ng mga bata up to 12 years old, ay talagang mga bata na matatagpuan ngayon sa 120 countries at kasama na diyan ang Pilipinas. Ang objective nito ay children love children, children help children. Children are missionaries and inspire other children to become missionaries. Simple lang ang hinihingi sa mga miyembro nito. Una, magdasal araw araw para sa mga bata sa buong mundo lalung lalo na ang mga hindi pa nakakakilala kay Kristo. Kung ang lahat ng mga bata diyan ay turuan nating magdasal para sa kapwa bata nila, ay iyan po ay mabisa kasi mabisa ang dasal ng mga bata. Pangalawa, ang mga bata ay magbigay ng pinansiyan na tulong para sa mga batang nangangailangan kahit na maliit lang tulad ng Pondi ng Pinoy, kahit na piso lang na ibibigay ng mga bata, wala naman silang pera.

Sa pamamagitan ng Holy Childhood Association, may mga naitayong mga ampunan, mga pagamutan, mga feeding program, mga kindergarden, at ito’y galing sa mga bata para sa kanilang kapwa bata. Children helping children. Ang mga bata ay maaari ring maging misyonero. Kaya pwede nating itatag din kung wala pa sa ating parokya, kung wala pa sa ating school ang Holy Childhood Association. Programa ng mga bata.

Mga kapatid, malalim ang ugat at malawak ang sanga ng debosyon sa Sto. Niño. Ito ay nakaugat sa ating kasaysayan. Ang simbolo ng 500 years of our Christianity ay ang larawan ng Sto. Niño. Ito’y nakaugat sa kaugaliang mga Pilipino na malapit tayo sa mga bata. Ito ay nakaugat sa turo ni Hesus na ang kaharian ng Diyos ay para rin sa mga bata at ang katangian ng pagiging bata ay kailangan natin para makapasok sa kaharian ng Diyos.

Ang mga sanga naman ng debosyong ito ay ang pagsugpo sa anumang uri ng pang-aabuso sa mga bata saan man ito nangyayari – sa simbahan man kaya, sa school man kaya, sa barangay man kaya o sa ating tahanan man kaya.

Ang pagpro-promote ng pagmimisyon ng mga bata para sa kapwa bata ay isa ring resulta ng debosyong ito. Pukawin na natin sa mga bata ang missionary spirit. Sila mismo ay may kapasidad na maging mga missionaries.

Let the eyes of our hearts be opened so that we may know the richness of the devotion that we have to the child Jesus – ang ating Poong Sto. Niño.

Leave a reply