Archbishop Homily

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m.

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ, It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 7th Day of Simbang Gabi, EDSA Shrine, December 22, 2021, 6:00 p.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi.

Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang pagtatagpo. Parehong kakaiba ang kanilang pagbubuntis. Parehong mahirap ang kalagayan. Ang isa ay dalaga. Ang isa ay matanda at baog. Ang dalawang buntis sa ebanghelyo ang nagpaalala ng kuwento ng Pasko ay masayang kuwento kaya nga ang pagbati natin ay maligayang Pasko.

Sa Unang Pagbasa, ipinahayag ni Propeta Mikas ang propesiya ng pagdating ng Mesiyas na magmumula sa Bethlehem. Masayang balita ito sapagkat ang pangako ng pagdating ng maghahari sa Israel ay magdudulot ng ligtas na pamumuhay at kapayapaan ng Israel. May kaligayahang dulot ang pagdating ng Panginoon. Ang mahalagang tanda ng pagdating ni Hesus, ng presensiya ni Hesus ay kagalakan – deep joy. Ang isa sa awit natin tuwing pasko, “Joy to the world, the Lord has come.” Hindi lang mababaw na saya at halakhak, ito ay kagalakan na dulot ng katuparan ng magandang plano ng Diyos para sa sangkatauhan. Tinuturuan tayo ni Maria na magtiwala sa plano ng Diyos. Kung sinusubaybayan natin ang mga pagbasa, kagabi, narinig natin na ibinalita ng anghel kay Maria na siya ang napiling magiging ina ng manunubos – Ina ng anak ng Diyos. Sa simula’y natakot si Maria dahil wala pa naman siyang asawa. Hindi ganoon kadali para kay Maria na tanggapin ang balitang ito. Natakot at nalito tiyak si Maria. Ngunit ipinagkatiwala niya ang lahat sa kalooban ng Diyos. Ang wika ni Maria, “Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo.”

Ang tugon ni Maria ay, “opo sa kalooban ng Diyos.” Opo na walang ipinagdamot sa Diyos. Isinuko ni Maria ang kanyang mga sariling plano upang matupad ang plano ng Diyos. Ito marahil ang tumatakbo sa isip ni Maria habang siya’y naglalakbay patungo sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi niya hinayaan na manaig ang takot at pangamba. Ngunit ang pagtitiwala niya sa kalooban ng Diyos ang nagpapanatag sa kanyang kalooban.

Tinuturuan tayo ni Maria na magmalasakit sa kapwa. Hindi lang pinapanatag ng pagtupad sa kalooban ng Diyos si Maria. Ang pagtitiwala niya sa Diyos ang nagbunsod sa kanyang magmalasakit sa kanyang pinsang si Elizabeth. Hindi biro ang pagbubuntis ni Elizabeth. Matanda na siya. Hindi pa nakapagsasalita ang kanyang asawa dahil sa kakulangan ng pananampalataya, ginawang pipi ang kanyang asawang si Zacharias. Kaya nga kay hirap ng kalagayan ni Elizabeth. Naramdaman ito ni Maria kaya nga’t dali dali siyang nagtungo sa kanyang pinsang si Elizabeth na anim na buwan ng buntis.

Hindi takot at pangamba ang nanaig kay Maria, kundi ang katiyakang pinagpala siya ng Diyos. At ang bawat pagpapala ay hindi sinasarili kundi ibinabahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give. Biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Christmas is a season of gifts. Ang Diyos ang nagturo sa atin kung paano magbigay. Noong unang Pasko, ibingay ng Diyos ang pinakamahalagang handog niya sa atin, ang kanyang anak na si Hesus. Pagbibigay ng sarili ang handog ng Diyos sa atin sa katauhan ni Hesus noong unang Pasko. Ito ang ipinaliwanag sa Ikalawang Pagbasa sa Sulat sa mga Hebreo, ang pagtalima ni Hesus na nagdulot ng kaligtasan ng mundo. Tinatapatan ito ni Maria ng pagbibigay ng kanyang sarili sa Diyos.

Makikita natin na yung Piat, yung opo ni Maria sa kalooban ng Diyos ay bitbit niya sa kanyang puso sa bawat sandali ng kanyang buhay. Ang opo na ito ni Maria ay nangahulugan ng pagbibigay ng sarili sa bawat sandali ng kanyang buhay. Sa ebanghelyo ngayon, nagmalasakit siya sa kanyang pinsang si Elizabeth. Sa awit na Magnificat, ipinakita ang pagmamalasakit ni Maria sa mga dukha, sa mga ____ ng lipunan. Sa kasalan sa Cana, nagmalasakit siya sa ikinakasal na naubusan ng alak. Sa paanan ng krus, nagmalasakit siya sa sarili niyang anak. Tapat siyang nagmahal hanggang sa paanan ng krus.

Mga kapatid, magtiwala tayo sa plano ng Diyos. Ang pagtupad natin sa kalooban ng Diyos ay di lang nagpapapanatag sa atin, kundi nagbubunsod sa ating magmalasakit sa kapwa. Tayo’y pinagpapala hindi uopang sarilinin ang biyaya kundi ipang ibahagi sa iba. We are blessed not for ourselves but for others. We are gifted to give, biniyayaan tayo upang maging biyaya.

Pagbibigay ng sarili ang katuturan ng Pasko. Binigyan tayo ng halimbawa ng Diyos. Binigyan tayo ng halimbawa ni Maria. Maging tunay na maligaya ang ating Pasko at ang bawat araw ng ating buhay kung matutunan natin ang pagbibigay ng sarili upang matupad ang kalooban ng Diyos. Upang magmalasakit sa kapwa, upang makaranas ng tunay at ganap na kaligayahan. Amen. (RCAM-AOC | Photo/Sto. Nino de Pandacan Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m.

Fr. Sanny de Claro, ang ating Kura Paroko, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayong umaga sa pagdiriwang ng Misa de Aguinaldo o Simbang Gabi. Marahil masayang masaya ang tagpo sa ating ebanghelyo. Dalawang buntis ang nagtagpo. May larawan nga na humahalakhak sila sa kanilang …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 4th Day of Misa de Gallo, Sto. Nino de Pandacan Parish, December 19, 2021, 4:00 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo,

Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay.

Naging malaking krisis ito para sa atin. Hindi natin nakikita ang kalaban – ang virus. Hindi natin ito ma-control. Hindi tayo makapagplano ng ating buhay ngunit sa bawat krisis, may paanyayang lumago. Hindi tayo makalabas sa mga lockdown ngunit binigyan tayo ng pagkakataong pumasok sa ating kalooban para suriin ang ating sarili. We found a new sense of purpose sa ating pamilya, sa ating misyon. Sabi nga, the pandemic has been a season of selflessness. We found new saints and heroes next door.

May mga itinuturo sa atin si San Jose – Paano ba tayo lalago kahit na nasa gitna tayo ng krisis? Tinuturuan tayo ni San Jose na huminahon at maghintay, huwag magpadalus dalos. Huwag magpapasya kapag galit o takot baka pagsisishan natin habang buhay ang ating naging desisyon. Kapag hindi marunong maghintay, kapag mapusok at padalus dalos sa kilos at salita, pumapalpak, nakakasakit, nadadapa. Tinuturuan tayo ni San Jose na palagiang tumutok sa tinig ng Diyos na siyang gabay niya sa kanyang buhay na lubos na magtiwala sa plano ng Diyos.

Noong nagdadalawang isip si Jose na pakasalan si Maria na buntis sa batang hindi naman siya ang ama, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa mapapagitan ng tinig ng anghel, “Huwag kang matakot pakasalan si Maria, ang sanggol na dinadala niya ay anak ng Diyos.”

Noong panahong may panganib na hinaharap ang kanilang pamilya dahil nais ipapatay ni Herodes ang sanggol na si Hesus, nakinig si Jose sa tinig ng Diyos sa pamamagitan ng angel, “Dalhin mo ang iyong mag-ina sa Ehipto.” At dinala nga niya ang kanyang mag-ina sa Ehipto. Nailigtas nga si Hesus sa kalupitan ni Herodes. Nang panahon na upang bumalik sa Nazareth, nakinig muli siya sa tinig ng Diyos, “Maaari na kayong bumalik sa Nazareth sapagkat siyang nagpapapatay sa iyong anak ay pumanaw na.”

Palagiang nakatuon si San Jose sa tinig ng Diyos. Palagiang nagtiwala at kumapit si Jose sa plano ng Diyos. May plano at pangarap din sa buhay si San Jose. Nais niyang makapag-asawa ng isang babaeng mamahalin niya at magmamahal din sa kanya. Nais niyang bumuo ng pamilya, magkaroon ng anak at ng sariling tahanan. Ngunit ang magandang pangarap ni Jose ay tila naging bangungot. Tila nagulo ang kanyang mga plano at pangarap. Ngunit dahil sa pagtitiwala ni Jose sa Diyos, ang akala niyang pangarap na naging  bangungot ay simula pala ng mas magandang plano ng Diyos.

Kagaya ni San Jose, kaya ba rin ho natin na isuko ang ating mga pangarap sa buhay para matupad ang pangarap ng Diyos? Kaya pa ba rin natin magtiwala sa Diyos kahit tila naging bangungot na ang maganda nating pangarap at plano sa buhay?

Nagsimula sa takot ang kuwento ni Jose pero tinapatan ni Jose ng pag-ibig. Sabi ni San Juan, “Nilulupig ng pag-ibig ang takot.” Love dispels all fear. In love, there is no fear.

Sugatan daw ang mundo natin ngayon dahil sa tinatawag nating “Father Hunger” – pagkagutom sa pagmamahal ng ama. May mga tatay na nang-iwan at nagpabaya sa pamilya. May mga ama na kahit na sa bahay para paring malayo sa mga anak dahil hindi nagpapakita ng pagmamahal. May mga magulang na nananakit ng mga anak. May mga taong iginagalang at pinagkakatiwalaan na nang-abuso ng tiwala ng maliliit. We can heal the world of these wounds by being like Joseph. Maaaring mapagaling natin ang sugatang mundo sa pamamagitan ng pag-gagaya kay San Jose. Nagtitiwala siya sa plano ng Diyos. Marunong makinig at maglaan ng panahon. Marunong magsakripisyo para sa minamahal. Baunin natin at tularan ang kuwento ni San Jose. (RCAM-AOC| Screenshot from VSM Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m.

Fr. Jun Sescon at Fr. Marthy Marcelo, ang mga paring nangangalaga sa Villa San Miguel Community, mga kapatid na pari at diyakono, mga minamahal nakapatid kay Kristo, Magdadalawang taon na tayo sa gitna ng pandemya. Marami tayong naranasang kawalan, pagpapaalam at pagkabigo, kamatayan, karamdaman, walang trabaho, walang kita at pagkakalayo sa mahal sa buhay. Naging …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  Third Day of Misa de Gallo, Villa San Miguel Community Chapel, December 18, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.

 

Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral.

Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw para sa bawat buwan ng kanyang pagbubuntis. Siyam na buwan si Hesus sa sinapupunan ni Maria. Hindi puwedeng madaliin, hindi puwedeng paikliin.

May biyaya sa paghihintay. St. Augustine once said that there is waiting in prayer. There is Advent because our hearts are too small for God’s great gifts. When we wait in prayer, our hearts dilate. Our hearts expand so that we could receive God’s great gifts.

May dahilan upang magdiwang at magsaya. The Lord says in the First Reading, “My salvation is about to come.” Ang pagliligtas ko’y hindi na magluluwat. Kung paano ang pagbubukang liwayway, ganun din ang kaligtasang kaloob ng Diyos sa atin. Ito ang mabuting balita para sa atin. Darating si Hesus. Aminin natin ang panganailangan natin kay Hesus. Kapag nagdidilim ang ating buhay dahil sa ating kalungkutan, pagkabigo, kawalan ng pag-asa at kasalanan, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng liwanag sa ating buhay. Kapag maraming gulo at pagkalito sa ating mundo, sa ating lipunan, sa ating pamilya at maging sa ating sariling isip at puso, kailangan nating dumating si Hesus upang magbigay ng kaayusan at kapayapaan.

John the Baptist is introduced as a burning and shining lamp. Such was his identity because he was only preparing the way for the light of the world. John was a lamp that shines because he was connected to the true source of all light who is Jesus Christ. His preaching and his way of life burned brightly because he always chose to do and to stand for what is right, just and righteous even to the point of losing his life. His preaching was like a burning lamp as his message of repentance disturbed the complacency of many.

Before the age of electricity, people lit torches for lamps so that they could see their path. One night it was told that John Raskin, ang English writer was sitting by his window watching a man lighting lamps from a far. This is how we as followers of Christ should live. We may not be seen or known, but we live behind the glow of the fire of the lamps we light. We bring the light of Christ along the paths of life. We are children of the light so live by the light. St. Paul said, “Noong tayo’y bininyagan, pinagkalooban tayo ng kandilang may sindi at sinabi sa atin, ang ilaw na ito ay tanda ng liwanag ni Kristo na tinaggap sa Binyag. Nawa’y mag-alab ito sa iyong puso’t diwa hanggang sa pagbalik ni Kristong ating Panginoon. This light is entrusted to you to be kept burning brightly. You have been enlightened by Christ. You are to walk always as children of the light. May you keep the flame of faith alive in your hearts.

We then walk through light with the light of faith to dispel the darkness and gloom of the world. Tayo’y pinagkalooban ng liwanag ni Hesus sa madilim na mundo natin. Minsan, parang mas maginhawang mamuhay sa dilim. Sa dilim, walang nakakakita, walang nabubuko. Sa dilim, nakakapagtago tayo. Sa dilim, naikukubli natin ang totoo. Sa dilim, hindi tayo nakikita, hindi rin tayo nakakakita. Ngunit alalahanin natin na taglay natin ang liwanag ni Hesus upagn magdulot ng liwanag sa madilim na mundo natin. God comes to us as light in the many events of salvation history. Dumarating ang Diyos. Kumikilos ang Diyos sa madidilim na bahagi ng kasaysayan ng ating kaligtasan upang magbigay ng liwanag.

Tumakas ang mga Israelita mula sa Ehipto at tumawid sa Dagat na Pula kung kailang madilim. Ipinanganank si Hesus sa Bethlehem sa kadiliman ng gabi. Ibinigay ni Hesus ang kanyang katawan at dugo sa Eukaristiya noong huling hapunan kung kalian madilim. Namatay siya sa krus kung kalian binalot ng dilim ang kalawakan. Nahimlay siya sa madilim na libingan. Nabuhay siyang muli habang madilim pa. Natuklasang walang laman ang libingan ng umagang umaga pa at madilim pa.

Kung makakaranas tayo ng dilim sa buhay, may inihahandang maliwanag at maganda ang Diyos para sa atin. So, when we face discouragement and confusion, let us long for light, for meaning, for hope. May our hearts leap up to behold amidst the darkness, the twinkling and colorful Christmas lights. The child to be born is the light of the world. He is the dawn from high that will break upon us to shine on those who dwell in darkness and a shadow of death and to guide our faith into the way of peace, Amen. (RCAM-AOC | Photo by Rian Francis Salamat | Photogallery

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m.

  Rev. Fr. Reginald Malicdem, our Cathedral Rector, dear brother priests and deacons, beloved brothers and sisters in Christ, it gives me great joy to celebrate this first of the traditional Simbang Gabi here at the Manila Cathedral. Sa loob ng siyam na madaling araw, dadagsa tayo sa simbahan. Sasamahan natin si Maria. Isang araw …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula,  First Day of Misa de Gallo, Manila Cathedral, December 16, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi.

Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado natin ay katumbas ng isang buwan ni Hesus sa kanyang sinapupunan. Hindi natin iniwan ang Mahal na Ina at ang Banal na Sanggol sa kanyang tiyan. Siyam na araw kasama ni Maria at ni Hesus.

Nang muling makapagsalita si Zacarias na pipi at nabingi, ang una niyang sinabi ay, “Benedictus” – purihin ang Panginoong Diyos. Nagpuri siya Diyos. Hindi niya sinumbatan ang Diyos na sa kabila ng kanyang pagiging matuwid ay pinagkaitan siyang magsalita dahil sa isang pag-aalinlangan lang niya. Hindi pagrereklamo o pagmumura ang lumabas sa kanyang bibig, kundi pagpupuri at pasasalamat. Sa lahat ng bagay, magpuri at magpasalamat tayo sa Panginoon. Maging mulat tayo sa pagkilos ng Diyos sa ating buhay. Punuin natin ang ating buhay ng pasasalamat. Mamuhay tayo sa pasasalamat sa pagkilala sa mga biyaya ng Diyos at pagtingin sa mga pagsubok sa ating buhay bilang mga biyaya pa rin niya. Walang trahedya, walang kamalasan ang pipigil sa atin upang magpuri at magpasalamat. Sabi ng isang Dominicanong Msytic na si Meister Eckhart, “If the only prayer that I could say in my entire life is, thank you, that is enough.” May pag-aaral na ang mga taong mapagpasalamat, magaan ang buhay, masaya ang buhay. Nagpuri si Zacarias sa Diyos dahil tapat ang Diyos kung umibig at pangako. Ito rin ang umaalingawngaw sa ating Psalmong Tugunan, “Pag-ibig mong walang maliw ay lagi kong sasambitin.”

Sa Unang Pagbasa, nangako ang Diyos kay David na sasamahan siya sa anumang dako at lahat ng kanyang mga kaaway ay lilipunin. Dagdag pa ng Panginoon, gagawin kong dakilang ang iyong pangalan tuald ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon. Wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat ng maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sayo.

Maririnig natin ng makailang ulit ang pangalan ni David bilang patunay ng katapatan ng Panginoon. Ayon sa mga propeta, ang Mesiyas ay magmumula sa lipi ni David. Ito rin ang ipinahayag ni Zacarias sa kanyang awit ng papuri. Sabi niya, “At nagpadala siya sa atin ng isang makapangayarihang tagapagligtas mula sa lipi ni Dabid na kanyang lingkod.” Tumutupad ang Diyos sa kanyang pangako.

Makita nawa natin ang lahat sa ating buhay – tagumpay man o kabiguan, kaligayahan man o kalungkutan, kasaganahan man o kasalatan, kaliwanagan man o kadiliman bilang mga biyaya ng Diyos at matututo tayong maging bukang bibig ang pagpupuri at pasasalamat sa kanya. Kapag nagpapasalamat tayo sa Diyos, nagtitiwala tayo sa kanyang plano sa atin. Nagtitiwala tayong kapag ang Diyos ang nagplano, hindi siya nagkakamali. Hindi siya sumasablay. Alam niya ang pinakamabuti para sa atin. Sa dulo ng lahat, may pagbubukang liwayway. Pagkatapos ng anumang kadiliman, may pgbubukang liwayway. Darating ang bagong umaga. The dawn from on high shall break upon us.

Siyam na buwan napipi si Zacarias, siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elzabeth ang pagbuo ng awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Maraming pagkakataon na sumusuko tayo dahil tila ba wala nang pag-asa.

Akala ng mamang ipinanganak na bulag sa isang kuwento sa ebanghelyo, wala nang pag-asang makakita siya muli. Akala niya buong buhay niyang tatahakin ang madilim at malungkot na daan. Akala ng mga eskriba at pariseo, wala nang pag-asa ang babaeng nahuling nakikiapid. Dinala nila ang babae sa harap ni Hesus at inudyukan ang taong bayan at batuhin siya hanggang mamatay. Para sa kanila, wala nang pag-asang magbago ang babaeng nahuling nakikiapid. Akala ng mga kaibigan ng mga paralitiko, wla nang pag-asang makagalaw pa at mabuhay ng normal ang kanilang kaibigan. Desperado na sila. Wala nang pag-asa. Sinubukan na nila ang lahat. Nabigo sila. Si Hesus ang huli nilang alas. Huling pag-asa. Dinala nila kay Hesus ang kanilang kaibigan. At ito ay gumaling. Hindi na rin inakala nila na sina Zacarias at Elizabeth ay magkakaanak pa, matanda na pero nabuntis pa. Puno ng sorpresa ang Panginoon. God is a God of surprises. Napili si Zacarias na mananalangin at mag-alay sa templo. Dito ibinalita sa kanya ng anghel na sa kanila ng katandaan ni Elizabeth ay magdadalang tao ito.

Mga kapatid, ito ang pangako ng Pasko. Isang bagong umaga para sa ating lahat. Pagkatapos ng anumang mahabang gabing madilim sa buhay natin. (RCAM-AOC | Photo from MMJP Facebook Page)

 

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m.

Sa ating Kura Paroko, Fr. Joel Jason, sa ating diyakono, mga minamahal na kapatid kay Kristo, masaya akong makapiling kayo ngayon umaga sa huling Misa de Aguilnaldo o Simbang Gabi. Siyam na araw tayong gumising, nagsakripisyo at nanalangin. Sinamahan po natin ang Mahal na Birheng Maria na wari baga’y ang bawat isang pagmimisa de Aguilado …

HOMILY TRANSCRIPT | Manila Archbishop Jose F. Cardinal Advincula, 9th Day of Misa De Gallo, Mary, Mirror of Justice Parish, December 24, 2021, 4:30 a.m. Read More »

Archbishop Homily

Fr. Larry Abaco, our shrine Rector, brother priests and deacons, my dear brothers and sisters in Christ,

It gives me great joy to celebrate with you the eighth evening of the Simbang Gabi. We continue to accompany the Blessed Virgin Mary, the expectant mother of the redeemer as if its day represents a month in Mary’s journey of God-bearing, of allowing her womb to be the home of the savior of the world.

For nine months, Zechariah was deprived of his ability to speak. Siyam na buwan na pipi si Zacarias. Siyam na buwan sa sinapupunan ni Elizabeth si Juan Bautista kasabay ng pagbuo ng binhi ng buhay sa sinapupunan ni Elizabeth ang pagbuo ng pag-awit ng pananampalataya sa gunita ni Zacarias. Bukas, maririnig natin ang awit na ito.

Ang siyam ay bilang ng paghihintay. Siyam na buwan sa sinapupunan. Siyam na araw mula sa pag-akyat sa langit ni Hesus bago bunaba ang Espiritu Santo. Turuan sana tayo ng Simbang Gabi ng tapat at mapagmahal na paghihintay. May our nine days or evenings of Simbang Gabi teach us to make room for God. May biyayang nakalaan sa mga tapat na naghihintay. It is said that only those who are willing to wait in the darkness can see the beauty of the stars.

Ang kasaysayan ng kaligtasan, ang Pasko ay kuwento ng paghihintay. May biyaya sa paghihintay. Si Abraham, naghintay at naging ama siya ng maraming mga lipi. Si Noah, naghintay sa paghupa ng baha. Nasaksihan niya ang pagtatapos ng kasamaan at pagsisimula ng kabutihan. Si Maria, naghintay at nagtiwala sa plano ng Diyos. Ang mga alagad ay naghintay ng nananalangin sa pagdating ng Espiritu Santo.

Madalas, nakakainip ang paghihintay pero hinahasa tayo nito. Sabi ni San Agustin, “Pinaghihintay tayo sa panalangin dahil maliit pa ang ating puso para tanggapin ang malaking biyaya ng Diyos.” Sa paghihintay, pinalalawig, pinalalaki ang ating puso. When we wait in prayer, our little pebble hearts dilate and expand, so, that we could be ready to receive God’s greater gifts.

Ang kahulugan ng salitang Elizabeth ay “nangako ang Diyos” (God has promised). Ang ibig sabihin naman ng salitang Zecariah ay hindi nakalilimot ang Diyos” (God has remembered). Kaya nga’t ang pag-iisang dibdib ni Elizabeth at Zacarias ay pagbubuklod ng pangako ng Diyos at katapatan niya sa kanyang pangako.

Maraming taon din na nagngamba si Elizabeth na tila hindi matutupad sa kanyang buhay ang kahulugan ng kanyang pangalan. May takot siyang mukhang hindi tutuparin ng Diyos ang kanyang pangako. Ilang taon na rin nilang hinihintay ni Zacarias na sila’y magkaanak. Si Zacarias ang paalala sa kanya na hindi nakalilimot ang Diyos. God is faithful to his promises. As the name Zecarias says, “God remembers.” Tunay ngang hindi nakakalimot ang Diyos. Hindi paasa ang Diyos. Hindi ba’t nakaukit magpakailnman sa kanyang palad ang ating pangalan. Bitbit tayo lagi ng Diyos sa kanyang puso.

Nang sila ay nagkaanak, pinangalanan nila ang kanilang anak na Juan, na ang kahulugan ay “mabuti ang Panginoon.” God is gracious. Already in the First Reading, in the prophecy of Malachi, the coming of John was foretold. I am sending my messenger to prepare the way before me. This was how John would introduce himself later on. He introduced himself as someone who will prepare the way of the Lord. And the promise is fulfilled. Tinupad ng Diyos ang kanyang pangako. Pope Francis calls this the history of God’s goodness. We have a reason to hope and trust in the Lord because he has a history of goodness.

Hindi nakalilimot ang Diyos sa kanyang pangakong magsusugo siya ng Mesiyas dahil si Juan Bautista ang tagapaghanda ng daan ng Mesiyas, ang kanyang kapanganakan ay paalalang hindi nakalilimot ang Diyos. Hindi siya nakalimot sa pangako niyang pagliligtas. Magtiwala tayong tapat ang Diyos. Hindi siya nagpapabaya. Hindi nakalilimot ang Diyos. Sabi nga, our God is a God of happy endings. If it is not yet happy, it is not yet the end.

Let us trust the God of surprises. Hilingin natin sa Panginoon ang biyayang patuloy tayong magtiwala, na patuloy tayong pagkalooban ng pusong nagtitiwala sa Panginoon na tapat sa kanyang pag-ibig at pangako. Kailan natin muling nakita at naranasan na mabuti ang Diyos sa ating buhay?

Magtiwala tayo sa kabutihan ng Diyos. Maging Juan tayo sa isa’t isa, tanda ng kabutihan ng Diyos. (RCAM-AOC | Photo from EDSA Shrine Facebook Page)